Για δεκαετίες, η έκταση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού αποτελούσε έναν καταυλισμό για την άγρια ζωή. Εκεί, ανάμεσα στους παλιούς διαδρόμους προσγείωσης και τα δέντρα, οι αλεπούδες είχαν στήσει τις φωλιές τους, μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο της πόλης. Όμως, η μεγάλη «ανάπτυξη» και τα έργα που μεταμορφώνουν την περιοχή, τις μετέτρεψαν ξαφνικά σε άστεγες.
Με τις φωλιές τους κατεστραμμένες, οι αλεπούδες της παραλιακής αναζητούν πλέον μια νέα γειτονιά, μετατρέποντας τους δρόμους της Γλυφάδας σε δικό τους πεδίο εξερεύνησης.
Μαρτυρίες από τη γειτονιά
Οι κάτοικοι πλέον τις συναντούν παντού, και οι ιστορίες τους θυμίζουν αστικό παραμύθι:
Ανήμερα Χριστουγέννων: Στη Σάκη Καράγιωργα, μέσα στη σιγαλιά της γιορτινής νύχτας, μια αλεπού περιπλανιόταν αναζητώντας τροφή, θυμίζοντάς μας πως η φύση δεν γνωρίζει αργίες.
Παιχνίδια κάτω από τα δέντρα: Στο κέντρο της Γλυφάδας, δύο αλεπούδες εθεάθησαν να παίζουν κυνηγητό γύρω από ένα δέντρο, σαν να προσπαθούσαν να ξαναβρούν τη χαμένη τους αθωότητα μέσα στο τσιμέντο.
Η «κλέφτρα» του κινητού: Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε κοντά στο Γκολφ. Μια αλεπού, επιδεικνύοντας την παροιμιώδη πονηριά της, άρπαξε το κινητό ενός κατοίκου που καθόταν σε ένα παγκάκι! Αφού το περιεργάστηκε και κατάλαβε πως το μέταλλο δεν τρώγεται, το άφησε μερικά μέτρα πιο κάτω, άθικτο, σαν να ήθελε να κάνει ένα μικρό αστείο στον «εισβολέα» άνθρωπο.
Μια Συμβίωση Ανάγκης
Η εμφάνισή τους στην Ευρυάλη και το Γκολφ δεν είναι τυχαία. Αναζητούν ασφάλεια και τροφή, καθώς ετοιμάζονται να γεννήσουν τα μικρά τους. Παρά το αρχικό ξάφνιασμα —όπως στην περίπτωση του σκύλου που βρέθηκε να «κυνηγιέται» με την αλεπού σε κήπο— οι κάτοικοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ενσυναίσθηση.
«Την άφησα να δω τι θα κάνει, δεν ήθελα να την τρομάξω», λέει ένας κάτοικος, συμπυκνώνοντας την κοινή αίσθηση: ότι οι αλεπούδες δεν είναι απειλή, αλλά οι ξεριζωμένοι γείτονές μας που ζητούν μια γωνιά να επιβιώσουν.
Η «ανάπτυξη» μπορεί να αλλάζει τον χάρτη της Αθήνας, αλλά οι τετράποδοι κάτοικοι του Ελληνικού μας υπενθυμίζουν πως η ζωή πάντα θα ψάχνει μια χαραμάδα για να συνεχιστεί, ακόμα κι αν αυτή βρίσκεται ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και τις φωτισμένες βιτρίνες.