Σε μια σοβαρή καταγγελία προχώρησε πρώην οικιακή βοηθός για όσα βίωσε σε σπίτι πρώην δημάρχου στην Αττική.
Ειδικότερα, η κυρία Μάρια Ασέι, καταγόμενη από την Ινδία, ανέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι οι δυσμενείς εξελίξεις ξεκίνησαν μετά την απώλεια της συζύγου του πρώην δημάρχου, οπότε και της γνωστοποιήθηκε η κατάργηση του χώρου διαμονής της.
Η ίδια ζητεί την παρέμβαση εισαγγελέα, υπογραμμίζοντας την 42ετή της υπηρεσία εντός της οικίας, κατά την οποία βίωσε συνθήκες που περιγράφει ως εξαιρετικά καταπιεστικές. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τον θάνατο της συζύγου του εργοδότη, της ανακοινώθηκε η ανάγκη εκκένωσης του δωματίου της.
Όταν ζήτησε διευκρινίσεις για τον λόγο του διωγμού της , έλαβε την απάντηση ότι ο χώρος θα παραχωρηθεί σε μέλος της οικογένειας, ενώ της προτάθηκε να διαμένει στο μπαλκόνι.
«Θέλω να παρέμβει ένας εισαγγελέας γιατί έχω δουλέψει 42 χρόνια μέσα στο σπίτι. Είμαι από την Ινδία, δούλεψα στο σπίτι ενός πρώην πολιτικού σαν σκλάβα για 42 χρόνια. Μόλις πέθανε η σύζυγός του μετά από μια δυο μέρες μου είπε πως το δωμάτιο μου έκλεισε. Και όταν τον ρώτησα γιατί, μου είπε πως θα έρθει να μείνει το παιδί μου και εσύ θα κοιμάσαι στο μπαλκόνι»
είπε αρχικά για να προσθέσει:
«Όλη την ημέρα ήμουν εκεί μέσα, μεγάλωσα τα παιδιά τους, ο ένας παντρεύτηκε το 1991 και ο άλλος το 2003. Ο ένας γιος είναι κτηνίατρος. Από το 1998 η γυναίκα ήταν παράλυτη και ήθελα να φύγω αλλά την είδα και έμεινα κοντά της μέχρι να πεθάνει. Με πέταξαν στον δρόμο με 2.500 ένσημα, χωρίς σύνταξη και χωρίς σπίτι. Με έχουν απειλήσει πολλές φορές και ήθελα να φύγω να πάω να βρω άλλη δουλειά αλλά μου είπε πως είμαι πολιτικό πρόσωπο».
Η καταγγέλλουσα μιλώντας στο τηλεοπτικό σταθμό ΟΡΕΝ ανέφερε ότι αφιέρωσε την ημέρα της εργαζόμενη αδιαλείπτως, αναλαμβάνοντας την ανατροφή των τέκνων της οικογένειας, τα οποία πλέον είναι ενήλικες. Πρόσθεσε δε ότι από το 1998, η σύζυγος του πρώην δημάρχου ήταν παράλυτη, και παρά την αρχική της επιθυμία να αποχωρήσει, παρέμεινε στο πλευρό της μέχρι τον θάνατό της.
Δείτε το σχετικό βίντεο
Η εν λόγω απόλυση την βρήκε άστεγη και χωρίς συνταξιοδοτικά δικαιώματα, παρά τις 2.500 ημέρες ασφάλισης που έχει συγκεντρώσει.
Τέλος, υποστήριξε ότι είχε δεχθεί επανειλημμένες απειλές και ότι, παρόλο που επιθυμούσε να αναζητήσει άλλη εργασία, της είχε δηλωθεί ότι η ιδιότητα του εργοδότη ως «πολιτικού προσώπου» αποτελούσε εμπόδιο.